Mijn laatste inspiratiewandeling van 2018

Vanochtend had ik mijn laatste wandeling van dit jaar. Dit was de maandelijkse inspiratie- en netwerkwandeling voor Bewust Den Haag.

De start van deze wandeling was voor dit moment van het jaar op een treffende plek, gepaster dan dit kan niet naar mijn idee. Het Vredespaleis in Den Haag. Alle symboliek die daar te vinden is voor een (vredige) gedachte of wens voor 2019 kun je niet beter treffen.

Het is voor mij als Hagenaar geen gebruikelijke plek om hier rond te dwalen, maar als je dit wel doet ervaar en ontdek je de symboliek van deze plek. Het heeft mij in ieder geval goed gedaan. Mij sprak de “wereldvredevlam” aan. Hier kan je in stilte een rondje om heen lopen.
En net zoals ik deze wandeling voor de deelnemers startte met een vredesgedachte, staat er een wensboom bij het paviljoen van het Vredespaleis waarin iedereen, die hier behoefte aan heeft, zijn of haar wens kan ophangen. Hoe mooi is dat. Dat is ook zo opvallend van deze plek, dat alle talen verbroederen. En dat is niet alleen zichtbaar in deze boom, maar ook in het grote plantsoen ervoor. Daar staan in héél véél talen de vredeswens.
Welke gedachte komt bij jouw op, als je hier zou zijn geweest? Een mooi moment om toch even bij stil te staan zo op de drempel van 2019..

Voor de verdere wandeling richting de Scheveningse bosjes was er tijd voor de volgende vragen. Hoe is dit jaar voor je verlopen? Heb je misschien iets dat je wilt mee nemen naar volgend jaar? Lopende plannen of heel iets anders?
Zelf heb ik de inspiratie van Herman Rosse meegenomen. De hoofdontwerper van het interieur van het Vredespaleis. Hij was een Nederlandse kunstenaar die in Den haag en Delft heeft gestudeerd en haalde veel van zijn inspiratie uit de natuur zoals o.a. de seizoenen en de vier natuurelementen.

Zo bleef voor mij kleur hangen, elk seizoen heeft kleur. Hoe gek dat misschien klinkt. Ook de winter. Ik had behoefte aan iets opwekkend, en ik zag dat in de kleur van de paddenstoelen in de bomen langs de Scheveningse weg. Alhoewel dat voor de boom zelf nog maar de vraag is.. Gelukkig zag ik ook kleur in de vruchtjes van de kardinaalshoed even verderop in het bos.
Dit wil ik meenemen naar volgend jaar, de natuur kan je altijd kleur bieden die bij je stemming past maar ook kan helpen om je stemming te positief te beïnvloeden. Daar wil ik als natuurcoach volgend jaar verder mee aan de slag.
Het was een fijne ochtend met mooie vragen om het jaar mee af te sluiten maar ook tijd om gewoon te genieten van een wandeling door de Haagse stad en zijn natuur.

De volgende inspiratiewandeling voor de leden van Bewust Den Haag is op zaterdag  26 januari van het nieuwe jaar.
Dan is de bestemming het strand van Kijkduin helemaal aan het einde van de Machiel Vrijenhoeklaan, richting de Zandmotor. Deze plek is uitermate geschikt voor een frisse nieuwe start van het jaar. Hier kan je je hoofd leeg maken en de ruimte van het strand ervaren. Ruimte voor misschien wel nieuwe kansen en ideeën!

Maar voordat het zover is, wil ik afsluiten en iedereen een hele mooie jaarwisseling en een goed, gezond én kleurrijk 2019 toe te wensen!

Nog even en dan is het 2019, nu is het tijd om terug te kijken.

2018 zit er bijna op, ongeveer één week nog en dan gaan we weer optellen. Voor mij was het een bijzonder jaar, het was de start van mijn eigen praktijk. 

Zo kan ik terugkijken op een jaar met veel nieuwe ontmoetingen met fijne mensen, mooie gesprekken en dat bijna allemaal in de natuur. Want daar ben ik het liefst en heb ik mijn aanbod op gericht. Zo heb dit jaar stiltewandelingen beleefd, seizoens- en netwerkwandelingen gelopen, kunst gemaakt met materiaal uit en van de natuur, workshops gegeven over fenomenologisch kijken en gewoon heerlijk gelummeld in de natuur! Ik dank iedereen die het vertrouwen in mij heeft gehad om dit samen met mij te willen beleven.

Mijn start in januari begon heel klein, een website maken en aansluiting zoeken bij organisaties waar ik mij met mijn aanbod bij thuis voel. Dat is een goede keuze geweest. Het is inspirerend en fijn om met anderen samen te werken die ook hun eigen praktijk hebben. Zo kon ik beter mijn eigen vorm vinden hoe ik mijn aanbod wilde ontwikkelen wat ik in de natuur aanbied.

– Dit proces is trouwens nog steeds gaande en zit ik volop in, zeker nu ik zo terug kijk op dit jaar. Dit zal altijd wel doorgaan, je blijft je ontwikkelen en maakt keuzes om nieuwe richtingen in te slaan die je aanbod beïnvloeden. –

Maar terugkomend op mijn prille start, niet alles van mijn aanbod is meteen in één keer goed gegaan. Zo bleek er soms geen interesse voor te zijn. Dat was dan naar en moest ik mijn tegenslag verwerken. (ben ik doorgekomen..) Gelukkig ben ik met een groot deel van mijn aanbod wel met mensen op pad geweest de natuur in en waren het voor mij positieve ervaringen.

En het is grappig om te schrijven dat ik dit juist afgelopen dinsdag (opnieuw) heb geleerd, het is niet erg om te mislukken… Daar leer ik van. 😊 En ik weet ook dat initiatieven een tweede kans kunnen krijgen. Dit verhaal hoorde ik tijdens een lezingenavond van NRC Live van Paul Iske. Hij is chief failure officer van het Instituut voor Briljante Mislukkingen.

Dus: ik ga in 2019 gewoon door, ook met projecten die dit jaar misschien niet helemaal zo zijn gelopen als ik dat had gedacht. Misschien door een ander pad in te slaan, worden er anderen wel blij van. Daar heb ik vertrouwen in.
En zo zal ik vast en zeker nog wel eens bergen tegenkomen, verkeerde routes nemen of een kuil op mijn pad treffen. Uiteindelijk beloont de top van zo’n berg dan weer dat ik een uitzicht heb waar ik blij van wordt! 
Dit is ook waar ik iedereen mee naar toe wil nemen, dit ís de natuur. Hier beleef je een ervaring over hoe je in het leven staat. Een betere manier dan dit kun je naar mijn idee niet krijgen.
En juist die beeldende manier van kijken die ik van mijn opleiding aan de kunstacademie heb meegekregen pas ik graag toe als buiten ben. Anders kijken naar je vraag. Dat kan goed buiten en werkt fijn. Bovendien is de natuur er gewoon en vraagt niets maar geeft. Je ontspant buiten en helpt je verbeelding..

..Dat heb ik gisteren zelf weer ervaren, ik raakte helemaal in de Kerst-stemming toen ik op de fiets zat en door de natuur fietste. Ik zag een Rudolf (een wilg) aan me voorbij komen. Engeltjes (een sneeuwbes) hangen in de stuiken en de Kerstboom (een plataan) was er ook klaar voor met z’n ballen in de boom!

Dat is wat de natuur met je kan doen, als je met een creatieve en open blik om je heen kijkt. Het maakt me blij en geeft je dag een positieve vibe. Zo wil ik ook afsluiten met een wens die vandaag heel toepasselijk op mijn Flow kalender staat en ik buiten zo ervaar. 😉

Ik wens iedereen gezellige feestdagen en een inspirerend 2019!!

En volgend jaar ontmoet ik je graag opnieuw buiten in de natuur of op fijne plekken in de stad.